خطری بهاندازه کریدور زنگ زور پر اهمیت در مرز با ارمنستان
درگیریهای امنیتی سنوات گذشته ایران بیش از آنکه محصول تلاشهای دشمنان خارجی حکومت باشد؛ محصول اشتباهات عناصری از ساختار اداره و بروکراسی کشور است. اینکه دشمن خارجی خوابی دیده امری طبیعی است مگر تو ضربه نمیزنی که او هم نزند؟ مسئله آن است که حکومتها در مواجه با این برنامهها و دشمنیها تا چه حد پاسخ صحیح میدهند و اساساً تعریفشان از پاسخ صحیح چیست؛ ترورهای سنوات گذشته، درزهای اطلاعاتی و مسائلی از قبیل آنچه که همین چند وقت پیش در ماجرای پیجرها در لبنان رخ داد؛ بهوضوح نشان میدهد که مراکز اصلی نفوذ نه در قلب گروههای سیاسی و روزنامهنگاران مغضوب حکومت که احتمالا در میان معتمدین و دستگاه اداری آنان است؛ تصمیم اشتباه و یا خیانت از شخصی بر می آید که قدرت تصمیم گیری و امکان خطا داشته باشد. هچنین توجه به این دو موضوع بسیار ضروری است که اولا بهترین جا برای پنهانکردن یک دارایی باارزش نه فروبردن آن در پستو و مخفیترین جاها که قراردادن آن جلوی چشم بقیه است. چرا که جوینده به دنبال مخفیترین نقاط میگردد و انرژی خود را صرف محلهای آشکار و در دید نخواهد نمود. به ذهن کداممان خطور میکند ...