در فقدان ضمانت اجرایی برای امنیت؛ انصراف از بازی یک حق قانونی است
تکرار حواشی ناگوار اخیر در برخی ورزشگاههای کشور، نمود عینی الگوی نگرانکنندهای است که ریشه در برخی گرایشهای قومگرایانه داشته و نشاندهنده وجود ضعف در سیستم کنترل، مدیریت و فرهنگسازی فضا های ورزشی است و نیاز به عزمی جدی از سوی تمامی نهادهای مسئول برای رفع آن دارد. هفته گذشته، هنگامی که سوت پایانی در ورزشگاه "یادگار امام" تبریز نواخته شد؛ تنها یک مسابقه فوتبال به پایان نرسید. سکوها خالی شدند؛ اما پژواک شعارهایی که پیش از آن طنینانداز شده بود؛ همچون دود در هوای سرد شب معلق ماند. این بار، خشونت از خطوط سفید زمین عبور کرده و به حریم امن خانوادههای بازیکنان رسیده بود. آنچه رخ داد؛ یک درگیری معمولی از جانب هواداران نبود؛ بلکه یک الگوی تکرارشونده از حواشی ای بود که مدیریت باشگاه در کنترل آن ناتوان بوده یا قصور داشته است . گزارشها و ویدئوهای منتشرشده از آن شب، صحنههای ناخوشایندی را ثبت کردند؛ موجی از توهینهای هماهنگ و شعارهای تلخ که متوجه خانواده بازیکنان تیم پرسپولیس شده بود. باشگاه پرسپولیس در واکنشی کوتاه و تند، این رفتار را «عبور آشکار از مرزهای انسانیت» خواند و آن را ...